فیزیوتراپی؛ مژده ای برای مبتلایان به ضایعات مغزی
به گزارش وبلاگ ایران میز، وقتی یک بیماری با علایم و نشانه های مشخصی ایجاد می گردد و تعادل عمومی بدن را مختل می نماید ممکن است این عدم تعادل به ساختارهای جسمی و روانی بیمار صدمه بزند و مشکل هایی را برای او به وجود آورد. این مشکل ها می تواند به ناتوانی او از سطوح علایم اولیه تا سطوح پیشرفته منجر گردد. اینجاست که علم فیزیوتراپی کوشش می نماید با توجه به معلولیت فرد به او یاری کند تا فعالیت های فیزیکی، روانی و اجتماعی خود را تا حد امکان به صورت مستقل انجام دهد. در مواجهه با یک بیمار یا معلول، تیم توانبخشی (پزشک، پرستار، فیزیوتراپیست، کاردرمان گر، تکنسین ارتوپدی و...) همکاری می نمایند.
فیزیوتراپی؛ مژده ای برای مبتلایان به ضایعات مغزی
نویسنده:دکتر نورالدین نخستین انصاری، دکترای تخصصی فیزیوتراپی
وقتی یک بیماری با علایم و نشانه های مشخصی ایجاد می گردد و تعادل عمومی بدن را مختل می نماید ممکن است این عدم تعادل به ساختارهای جسمی و روانی بیمار صدمه بزند و مشکل هایی را برای او به وجود آورد. این مشکل ها می تواند به ناتوانی او از سطوح علایم اولیه تا سطوح پیشرفته منجر گردد. اینجاست که علم فیزیوتراپی کوشش می نماید با توجه به معلولیت فرد به او یاری کند تا فعالیت های فیزیکی، روانی و اجتماعی خود را تا حد امکان به صورت مستقل انجام دهد. در مواجهه با یک بیمار یا معلول، تیم توانبخشی (پزشک، پرستار، فیزیوتراپیست، کاردرمان گر، تکنسین ارتوپدی و...) همکاری می نمایند که بیمار تا حد امکان مستقل گردد. فیزیوتراپی با یاری عوامل فیزیکی مانند گرما، سرما، الکتریسیته، نور و حرکات تخصصی کوشش می نماید تا بیمار بتواند حرکات را مانند قبل انجام دهد یا از توانایی به جای مانده اش استفاده کند.
مغز انسان قابلیت های فراوانی دارد. برخلاف دیدگاه های قبلی که می گفتند در صورت ایجاد ضایعه مغزی، امکان بهبودی آن کم است، امروزه ثابت شده که مغز انعطاف پذیری بالایی دارد و حتی در صورت لزوم، می تواند سلول های عصبی فراوری کند و همزمان با آن، سازماندهی مجددی به وجود آورد. مغز می تواند در طول درمان و فیزیوتراپی تغییر نموده و به سمت بهبودی حرکت کند. به یاری فیزیوتراپی می توان برخی سلول های خاموش مغزی را به فعالیت واداشت و از دیگر قسمت های مغز برای یاری به بخش آسیب دیده استفاده کرد. این، مژده شادی بخشی است؛ به ویژه برای بیمارانی که سکته مغزی یا فلج مغزی داشته اند. البته کسی که درمان را شروع می نماید باید با دقت انتخاب گردد. افرادی که تحت اسم فیزیوتراپیست فارغ التحصیل می شوند با اصول علمی این رشته آشنا هستند ولی هر کدام با توجه به دیدگاه خود امکان دارد از برخی روش ها استفاده ننمایند.
کار کردن با برخی روش ها، علاوه بر اینکه احتیاج به مهارت دارد، وقت گیر و سخت است و به همین علت، برخی ها به وسایل همراه و یاریی فیزیوتراپی روی می آورند که مطلوب نیست. حرکت درمانی در ضایعات مغزی و نخاعی، حرف اول را می زند. در ضایعات مغزی که مغز در حال سازماندهی سلول های خود است، باید هرچه سریع تر، فیزیوتراپی شروع گردد و هر چه این جلسه ها مداوم تر و طولانی تر باشد، موثرتر است. البته بهبودی به عواملی مانند سن بیمار، ناحیه ای از مغز که آسیب دیده، وسعت ضایعه، توانبخشی، عوامل محیطی و روانی و محیط زندگی بستگی دارد. اما نکته مهم این است که پس از بستری بیمار و آنالیز شرایط پزشکی و تثبیت شرایط بیمار، توانبخشی شروع گردد. در جهان واحدهایی به اسم واحدهای سکته مغزی تاسیس شده و کادر کاملا آموزش دیده ای در این واحدها مشغول به فعالیت اند که در بازتوانی بیماران ضایعه مغزی کاملا تخصص دارند. در ایران هنوز این واحدهای تخصصی در بیمارستان ها وجود ندارد ولی خانواده بیمار باید توجه داشته باشند که این درمان ها می تواند یاری زیادی به بهبود شرایط بیمار بکند.
منبع: www.salamat.com
منبع: راسخون